Saturday, September 20, 2008

18-9-2008

ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္-

က်မရဲ႕ Blog ေလးကို ပစ္ထားမိသလိုမ်ိဳးျဖစ္ခဲ့လို႔-

တကယ္ေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး-

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေန႔တိုင္းအတူမရွိႏိုင္ရံုနဲ႔

ေ၀းေနၾကတယ္လို႔ ေျပာလို႔မွမရတာေနာ္-

ကိုယ့္ သားသမီး ကို မခ်စ္တဲ့ မိခင္ရယ္လို႔ ေလာကမွာမရွိဘူးမဟုတ္လား-

က်မ Blog ဟာ က်မရဲ႕ ကေလးပါပဲ-

က်မရဲ႕ ေမတၱာေတြနဲ႔ အျမဲေႏြးေထြးေနမဲ့ ကေလးေလးကို

ဘယ္လိုအေၾကာင္းနဲ႔မွမနာက်င္ေစခ်င္ခဲ့ဘူး-

က်မ ၀မ္းနည္းေနတာလဲလည္း မသိေစခ်င္-

စိတ္ဓာတ္ေတြ ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနလည္း မျမင္ေစခ်င္ဘူး-

အျမဲတမ္း တက္တက္ၾကႊၾကႊနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနတတ္တဲ့-

ပံုရိပ္ေတြပဲ ခ်န္ထားခဲ့ခ်င္တာေလ-

အခု-

အားလံုးပံုမွန္ျဖစ္ေအာင္ စိတ္ကိုဆင္ျခင္ ျပင္ဆင္ျပီးသြားျပီ-

သူမ်ားကို တစ္ခုခုေပးခ်င္ရင္ -

ကိုယ့္မွာ အရင္ ရွိေအာင္ၾကိဳးစားရမယ္မဟုတ္လား-

က်မေလ-

ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းက-

လူေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ တစ္ခုခု လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိခဲ့တာ-

1 comments:

tharngemama said...

ပပ၀တီေလးေရ..........
အလည္သေဘာမ်ဳိးထက္စာရင္ ၀င္ေရာက္ေလ့လာသြားတာပါ။ နာက်င္မွဳျဖစ္တုိင္း ဘယ္သူ႕ကိုမွ အျပစ္မေျပာဘဲ ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာ ကိုယ္လုပ္တာ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။