ျမန္မာမွန္ရင္ ပုဂံေရာက္ဖူးရမယ္လို႔ ခဏခဏ ေျပာဖူးေပမဲ့
၂၀၀၈ ေရာက္မွပဲ ပုဂံကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္-
ညီထြဋ္တို႔ သီခ်င္းထဲမွာေရာ-
တီဗြီေတြထဲမွာေရာ ျမင္ဖူးေနတာပဲ-
ဘာထူးဆန္းတာမွတ္လို႔ လို႔ မေတြးေစခ်င္ဘူး-
တကယ္လွတယ္-
ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေရာက္သြားလို႔ ရင္ခုန္ရတဲ့ အရသာ က ဘာနဲ႔မွကို မတူတာ-
အခုေရးေနရင္းကို ေနာက္ထပ္တစ္ေခါက္ထပ္သြားခ်င္မိတံုး-
သိပ္ၿပီး သေဘာက်လြန္းလို႔
လွူပ္လွူပ္ခတ္္ခတ္ ျဖစ္ေနလို႔ နင္က ပုဂံရာဇ၀င္နဲ႔ အဆက္ရွိတာျဖစ္မယ္ လို႔ေတာင္
သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာၾကတယ္-
မေရာက္ေသးတဲ့ သူေတြကို တစ္ေခါက္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သြားႀကည့္ေစခ်င္လို႔
ေရးျဖစ္သြားတာ-
တည္းခိုစရာလည္း စိတ္ပူစရာမလို-
သူ႔ေစ်းနဲ႔ သူ ၀န္ေဆာင္မႈ အျပည့္နဲ႔
သြားဖို႔လည္း ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ ပံုစံ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္စီစဥ္ရံုပဲ-
တစ္ခုထည့္စီစဥ္ေစခ်င္တာက
သြားတဲ့အခါ ရွင္းျပနိုင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါရင္ ပိုအဆင္ေျပတယ္ဆိုတာကိုပါပဲ-
စိတ္၀င္စားစရာ သမိုင္းေႀကာင္းေတြက ပုဂံရာဇ၀င္ကို အသက္၀င္ေစသလိုပဲ-
သိပ္ကိုတန္ဖိုးရွိတဲ့ ျမန္မာ့ အႏူပညာလက္ရာေတြ-
တန္ဖိုးမသိတဲ့ သူေတြေၾကာင့္ ပ်က္စီးကုန္တာေတာ့ ႏွေျမာစရာပါပဲ-
၂၀၀၈ ရဲ႕ ပထမဆံုးခရီးစဥ္က ေရႊစက္ေတာ္-မင္းဘူး-စကၠတဲ-မေကြး-ေညာင္ဦး-ပုဂံ-
အဲဒီ ခရီးစဥ္ထဲကမွ ပုဂံ အေၾကာင္း-
0 comments:
Post a Comment