Sunday, December 28, 2008

က်မ ရဲ႕ ေရာက္တတ္ရာရာမွတ္စု ကို ၀င္ၾကည့္ၾကတဲ့ သူေတြအားလံုးကို-
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေနာ္-
ဘာလိုလိုနဲ႔ ႏွစ္တစ္ႏွစ္ေတာင္ကုန္ေတာ့မယ္-
ႏွစ္သစ္မွာ အားလံုးေပ်ာ္ရႊင္ၾကပါေစလို႔-
စိတ္ေရာ ကိုယ္ပါ ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ့ၾကပါေစလို႔-

က်မ ဘေလာ့ က ဘာေပးခ်င္မွန္းမသိဘူးလို႔ -
ေ၀ဖန္တဲ့ သူကိုလည္း ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္-
ဟုတ္ပါတယ္-
ေခါင္းစဥ္ခြဲ ျပီး တင္ဖို႔ စိတ္ကူးကိုလည္း -
ခုထိမလုပ္ႏိုင္ေသး-
ေရးထားတဲ့ စာေတြကလည္း တစ္ပိုင္းတစ္စ-

ေျပာျပခ်င္တာေတြ ရင္နဲ႔ အမွ် ရွိေပမဲ့ -
အခုခ်ိန္ထိ ၾကိဳးစားသြားပါ့မယ္ ဆိုတာ အျပင္-
ဘာမွ မေပးႏိုင္လို႔ -
တကယ္စိတ္မေကာင္းပါဘူး-

ခဏခဏ ေတာင္းပန္ေနရတာ ေတာ့ မေကာင္းေပမဲ့.

တစ္ပတ္တစ္ခါ post တင္ခ်င္တာ မေအာင္ျမင္လို႔ -

ခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါအံုးေနာ္--




ဘာျဖစ္ေနျပန္ၿပီလဲကြာ
ဘယ္လိုမွတင္လို႔မရပါလား

စိတ္ညစ္လာျပီကြာ-
post တင္လို႔ မရျပန္ဘူး-

Tuesday, October 14, 2008

ခြန္အားျဖစ္ေစေသာ စကားလံုးမ်ား

““ဥာဏ္ပညာ တစ္က်ပ္သားႏွင့္ဇြဲစိတ္ဓာတ္

ကိုးဆယ့္ကိုးက်ပ္သားကို ေရာေႏွာေပးနိုင္လွ်င္

ထိပ္ဆံုးသို႔ပင့္တင္ေပးနိုင္သည္””

(ေသာမတ္အက္ဒီဆင္)

““စုတ္ျပဲေသာ အ၀တ္ကို၀တ္ပါ။

အဖာ ဗရပြ ႏွင့္ ဖိနပ္ကိုစီးပါ။

သို႔ေသာ္ စာအုပ္၀ယ္ရန္ႏွင့္ စာဖတ္ရန္ကိုကား

မေမ့ပါႏွင့္။ မႏွေျမာပါႏွင့္။””

(ေဒါက္တာမာတင္)

““ပန္းတပြင့္ကို ခူးရင္းရပ္မေနပါနဲ႔။

ေရွ႕သို႔တိုးသြားပါ။

သင္သြားမည့္ လမ္းမွာပန္းမ်ား

အဆက္မျပတ္ပြင့္ေနမည္သာ။””

(စာဆိုႀကီး တဂိုး)

““ ဘ၀င္ျမင့္ရမည္ ဆိုသည္မွာ

အတၱမာန ေထာင္လႊားေနရမည္ကို မဆိုလို။

လူသည္ ဘ၀ အေနအထားအရ

မည့္သည့္ဘ၀တြင္ ရွိေနေစကာမူ

ျမင့္ျမင့္မားမား ေတြးဆေနထိုင္ျခင္း

ကိုဆိုလိုျခင္းျဖစ္သည္။””

(အေတြးအေခၚ ပညာရွင္ ယန္းေပါဆက္)

##လူေနခ်ံဳၾကား စိတ္ေနဘံုဖ်ား ဆိုေသာ

ျမန္မာစကားပံုကိုလည္း ထိုသေဘာအတိုင္း

ယူသင့္သည္သာ ျဖစ္ေပသည္။

““သတိၱ၊ ဇြဲ၊ လံု႔လ တို႔သည္

လူသားတို႔၏ထာ၀ရ မိတ္ေဆြေကာင္းမ်ား ျဖစ္၏။

၄င္းတို႔ရွိပါက မုန္းတိုင္းထန္ေသာ

ဘ၀ပင္လယ္ကို ျဖတ္ေက်ာ္နိုင္ကာ

ေအာင္ျမင္မႈ ကမ္းဆီ လွမ္းခ်ီနိုင္ေပလိမ့္မည္။””

(ေငြတာရီ)

၁၃-၁၀-၂၀၀၈

မနက္ျဖန္ သီတင္းကၽြတ္လျပည့္ေန႔ပါ-

၀ါတြင္း(၃)လ မွာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြ ဥပုသ္ဘယ္ႏွစ္ရက္ရသလဲဆိုတဲ့-

စစ္တမ္းေကာက္ၾကည့္ရင္ေတာ့-

ရွက္စရာေကာင္းမဲ့ အေျဖတစ္ခုရမယ္ထင္တယ္-

တျခားဘာသာ၀င္ေတြနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ေလ-

ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ ဘာသာတရားအေပၚမွာ-

သက္၀င္ယံုၾကည္မႈ၊ ေလ့လာလိုက္စားမႈအားနည္းလြန္းတယ္-

အျပစ္ေျပာေနတာမဟုတ္ပါဘူး-အျပစ္တင္တာမဟုတ္ဘူး-

အားမရတာေလ-

တျခားဘာသာ၀င္ေတြဆို-

ငယ္ငယ္ကတည္းက ဘုရားေက်ာင္းမွန္မွန္တက္ေနတာ-

ဥပုသ္ရက္ရွည္ဆိုလည္း လနဲ႔ခ်ီျပီး၀င္ႏိုင္ၾကတာေတြ႔ရတယ္ေလ-

က်မ တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြဟာ တရားကို ေလးေလးနက္နက္-

ႏွစ္ႏွစ္ကာကာခံစားတတ္ဖို႔-

တိုက္တြန္းခ်င္တာ-

ဒုကၡေတြက လြတ္ေျမာက္ေအာင္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အားကိုးေနစရာမလိုပဲ-

ကိုယ့္ ဘာသာ ကိုယ္ၾကိဳးစားရင္ရႏိုင္တဲ့-

အခြင့္အေရး-ရွိေနတာ-

ရခဲတဲ့ လူ႔ဘ၀ေရာက္တံုး က်မတို႔ ဘာေတြလုပ္ၾကမလဲ-

စီးပြားရွာၾကရံုေလာက္လား-

ျငင္းခံု ရန္ျဖစ္ေနၾကရံုလား-

က်မတို႔ ဘုရားအဆူဆူနဲ႔ လြဲခဲ့ၾကတာဘယ္ဘ၀ေတြ ေရာက္ေနလို႔လဲ-

ကုသိုလ္ေကာင္းလာလို႔ -

အသားေတြ- အေသြးေတြ- မေရမတြက္ႏိူင္ေအာင္ေပးဆပ္ခဲ့ၾကရျပီး-

ေၾကြးေက်လို႔ ဒီေန႔-ဒီလိုအခ်ိန္ ဗုဒၶသာသနာနဲ႔ ၾကံဳရတာ-

က်မတို႔ ဟာ မိဘေတြဆီက-

ရခဲတဲ့ ရတနာကို လြယ္လြယ္ကူကူရခဲ့လို႔-

တန္ဖိုးမသိျဖစ္ေနတာလား-

ဒါေပမဲ့-

မိရိုးဖလာ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ျဖစ္ရံုနဲ႔ -

ဒီဘ၀ ကို စြန္႔ခြာရရင္-

ေကာင္းရာသုဂတိေရာက္ဖို႔ မလြယ္ဘူး-

တရား နဲ႔ ေနပါလို႔ေျပာရင္-

လူေတြက ေလာကီေရးရာေတြ-

အားလံုး ကို ဆံုးရႈံးရေတာ့မလိုခံစားျပီး-

နားေထာင္ဖို႔ ေၾကာက္ရြံတြန္႔ဆုတ္ေနတတ္ၾကတယ္-

အဲဒီလို မဟုတ္ဘူး-ဆိုတာ သိေစခ်င္တာပါ-

ဒီရက္ထဲ -

ေတြးမိတာက-

ဘ၀ အဓိပၸါယ္ဟာ ဘာလဲလို႔-

ေနာက္ဆံုး ပန္းတိုင္ဟာ ဘာလဲ-

အခ်ိန္တန္လို႔ သြားရရင္လည္း-

တကယ္ အားကိုးႏိူင္တဲ့ တစ္ခုခုယူသြားႏိူင္ေစခ်င္တာ-

ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ ျငိမ္းျငိမ္းခ်မ္းခ်မ္းနဲ႔-

ေအာင္ျမင္ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ဘ၀ေတြကိုပိုင္ဆိုင္ႏိူင္ၾကပါေစလို႔-

Sunday, October 5, 2008

သူငယ္ခ်င္း

၃-၁၀-၂၀၀၈

အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘ၀တံုးက ဆရာ က ေျပာပါတယ္-

ဒီအခ်ိန္မွာသာ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ရႏိူင္ျပီး အသက္ေတြၾကီးလာတာနဲ႔အမွ် -

သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ မရႏိူင္-မရွိႏိူင္ ေတာ့ဘူး-

သိပ္ကံေကာင္းမွ မိတ္ေဆြေတြ ရႏိူင္ေတာ့မယ္- လို႔ ေျပာပါတယ္-

အဲဒီအခ်ိန္က သိပ္နားမလည္ခဲ့ေပမဲ့-

အသက္ၾကီးလာတာနဲ႔အမွ် -

ဆရာေျပာတာ သိပ္မွန္တာပဲလို႔ ေတြးမိပါတယ္-

နင္ နဲ႔ ငါ နဲ႔ ေျပာလို႔ရတဲ့ သူေတြ ပိုနည္းလာေလေလ-

ငယ္သူငယ္ခ်င္းေတြကို လြမ္းဆြတ္မိပါတယ္-

ကိုယ့္လမ္း ကိုယ္ေလွ်ာက္ေနၾကရတဲ့ ဘ၀ထဲမွာ-

ဒီလိုပဲ- ကိုယ့္ကိုလည္းေမ့ေလ်ာ့ေနေလာက္ျပီလို႔ထင္မိေပမဲ့

မွတ္မွတ္ရရ -

(၉/၁၀) ႏွစ္ေလာက္ရွိမယ္ထင္တယ္-

အဆက္အသြယ္ျပတ္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆီက မထင္မွတ္ပဲဖုန္း၀င္လာတာ-

က်မဆီမွာ မနက္ခင္း-

သ႔ူဆီမွာ ည-

အင္တာနက္ေက်းဇူးေၾကာင့္-

G-mail ေပးလိုက္ျပီးဆက္သြယ္လိုက္ရံုနဲ႔-

အဆက္အသြယ္လုပ္လို႔ ရသြားခဲ့ျပီး-

သိပ္လွတဲ့ ရႈခင္းပံုေတြကို က်မBlog မွာသံုးဖို႔ ဆိုျပီးပို႔ေပးထားလို႔မွ်ေ၀လိုက္ပါတယ္-

ဆံုဆည္းၾကတဲ့ အခ်ိန္ကာလေလးေတြဟာ တကယ့္ကိုတိုေတာင္းလြန္းလွပါတယ္-

အဆင္ေျပေျပနဲ႔ ကုန္လြန္သြားခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြ-

အဆင္မေျပစြာနဲ႔ ျဖတ္ေက်ာ္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြ-

အခုေရာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ကေနျပန္လွည့္ၾကည့္ေတာ့

တကယ့္ အခိုက္အတန္႔ ကာလေလးေတြပါပဲ-

ေပါင္းသင္းဆက္ဆံခဲ့ရတဲ့ လူေတြ-

တစ္ခ်ိဳ႕ဆို တစ္ဘ၀လံုး ဘယ္ေတာ့မွ ကြဲကြာသြားလိမ့္မယ္လို႔ -မထင္မိေပမဲ့-

အခု သူတို႔ေတြ ဘယ္မွာရွိမွန္း၊ ဘာေတြလုပ္ေနမွန္းကို -

မသိရတဲ့ အေျခအေနမ်ိဳးေတြလည္းၾကံဳရပါတယ္-

အတူရွိေနတဲ့ အခ်ိန္တိုတိုေလးမွာ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ေနၾကဖို႔ -

ေမတၱာထားႏိူင္ၾကေစဖို႔-

ဒီလိုနဲ႔ ---ေ၀းၾကၾကာလွ်င္----

ပုဂံ ရဲ႕ ထုထည္အၾကီးဆံုး ဓမၼာရံၾကီး ဘုရား

ပုဂံ မွာစာဆိုရွိပါတယ္-

ပုဂံ ရာဇ၀င္ ကို တုတ္ထမ္းျပီးျငင္းရတယ္ ဆိုတာေလ-

က်မ သိခဲ့ ရတာေတြကို မွ်ေ၀ခ်င္ရံုသက္သက္ပါေနာ္-

အမွန္ေတြ -

ယံုရမယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး-

ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ ျပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ရာဇ၀င္ေတြ ေျပာျပေတာ့-

က်မကို သူမ်ားေျပာတိုင္း ယံုရသလားဆိုျပီး -

ေျပာတာခံရလို႔ေလ-

-----

ထု -မွာ ဓမၼာရံ-

အႏုမွာ- အာနႏၵာ-

အျမင့္မွာ-သဗၺဳညဳ

တန္ခိုးမွာ- ေရႊစည္းခံု-

လို႔ အဆိုရွိပါတယ္-

-----

ပုဂံ ရဲ႕ ထုထည္အၾကီးဆံုးဘုရားက ဓမၼာရံၾကီး ဘုရားပါ-

အပ္ထိုးလို႔ေတာင္ မရေအာင္ လက္ရာေကာင္းလွပါတယ္-

တည္ထားခဲ့တဲ့ မင္းဟာ အင္မတန္ ေဒါသၾကီးျပီး-ခက္ထန္တယ္လို႔ဆိုပါတယ္-

ဖခင္ နဲ႔ အစ္ကို ကိုသတ္ျပီး ထီးနန္းကို ရယူခဲ့တာပါ-

အျပစ္ေတြ သက္သာလိုသက္သာျငား ဒီဘုရားကိုတည္ခဲ့ျပီး-

ဘုရားတည္တဲ့ ပန္းရံဆရာေပါင္းမ်ားစြာကို သူစိတ္တိုင္းမက်တိုင္း-

ကြပ္မ်က္ခဲ့တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္-

ပန္းရံဆရာ ေတြရဲ႕ လက္ေတြကိုတင္ျပီး ျဖတ္တဲ့ ေက်ာက္တံုးၾကီးကို -

အဲဒီအထဲမွာ ေတြ႔ႏိုင္ပါတယ္-

ေနာက္ဆံုးေေတာ့ ဘုရားတည္မဲ့ ပန္းရံဆရာေတြ မရွိေတာ့လို႔ -

သူ႔ ရဲ႕ပညာရွိ အမတ္ၾကီးက ျပီးေအာင္တည္ပါ့မယ္လို႔ တာ၀န္ယူလိုက္ျပီး-

ဘုရင္ ကို ပညာေပးဖို႔ပါ ဆံုးျဖတ္ခဲ့ပါတယ္-

ဘုရင္ေတြဟာ ရာဇအိေျႏၵပ်က္မွာစိုးလို႔ ေခါင္းငံု႔တာတို႔- ေမာ့ၾကည့္တာတို႔ မလုပ္ရတာကို-

(ဘုရင္ ရဲ႕ အဆင္တန္ဆာေတြ ျပဳတ္က်မွာစိုးလို႔ ထင္ပါရဲ႕-)

သိတဲ့ ပညာရွိအမတ္ၾကီးဟာ ဘုရင္ျမင္ႏိုင္တဲ့ ေနရာကိုသာ အပ္ထိုးလို႔ မရေအာင္လုပ္ျပီး-

ေခါင္းေပၚမွာေတာ့ လက္တစ္ေခ်ာင္းေလာက္ ထိုးလို႔ ရေအာင္တည္ခဲ့တာကို-

ေတြ႔ခဲ့ရပါတယ္-

ဘုရားတည္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာပဲ ဘုရင္ဟာ ကုလားျပည္ကိုစစ္ခ်ီပါတယ္-

စစ္ေအာင္လို႔ျပန္လာေတာ့ ကုလားမတစ္ေယာက္ကို မိဖုရားအျဖစ္လက္ေဆာင္ရခဲ့ပါသတဲ့-

ဘုရင္ျပန္လာတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဘုရားတည္တာ မျပီးေသးပဲ-

(ပညာရွိဟာ ဘုရားတည္ျပီးရင္ သူ႔ကို ကြပ္မ်က္မွာ သိေနတာမို႔ ျပီးေအာင္မတည္ပဲ-

ထြက္ေျပးတိမ္းေရွာင္သြားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္-)

ပညာရွိ အမတ္လည္းမရွိေတာ့တာကိုေတြ႔ရေတာ့ ဘုရင္ဟာေဒါသထြက္တာေပါ့-

အဲဒီ အခ်ိန္မွာ မိဖုရားအသစ္စက္စက္က ပုဂံျပည္ၾကီးဟာ သိပ္ျပီးညစ္ပတ္တာပဲလို႔ -ေျပာမိပါသတဲ့-

ဘုရင့္ေဒါသေတြဟာ သူမဆီေရာက္သြားျပီး သူမကို သတ္လိုက္ပါသတဲ့-

ဘုရင့္ အာဏာစက္ဆိုတာ တယ္ေၾကာက္စရာေကာင္းတာပဲေနာ္-

ေဒါသမကင္းပဲ လုပ္တဲ့ ကိစၥေတြဟာ တန္ျပန္ေပးဆပ္ရတာေတြရွိပါတယ္-

ေတမိဇာတ္ေတာ္ၾကီး ကို ျမန္မာတိုင္းသိေပမဲ့ ဆင္ျခင္ဖို႔ ေမ့ေလ်ာ့ေနတာျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္-

ဓမၼာရံၾကီး ဘုရားမွာ ထီးေတာ္မရွိပါဘူး-

ငလ်င္ဒဏ္ေၾကာင့္မဟုတ္ပဲ အကုသိုလ္အားၾကီးလြန္းျပီး

ထီၤးေတာ္မတင္နိုင္ခဲ့တာလို႔ ဆိုပါတယ္-

ကုလားမ မိဖုရား အသတ္ခံရတယ္ၾကားေတာ့ ကုလားျပည္ကေန စိတ္ဆိုးျပီး

ပုဂံ ကို စစ္ခ်ီလာပါေရာ-

အဲဒီ အခ်ိန္မွာ ဘုရင္ဟာ ဘုရားရဲ႕ ၀င္ေပါက္မုခ္ေပါက္ (၄)ခု မွာရွိတဲ့-

ဆင္းတုေတာ္ (၄)ခုကိုျပန္ပိတ္ ခိုင္းေနတယ္ဆိုပါတယ္-

ေနာက္ဆံုး (၁)ဆူကို ပိတ္မရတဲ့အဆံုး-

အဲဒီ ဘုရားရဲ႕ ေရွ႕မွာ တရားက်င့္ေတာ့မယ္ဆံုးျဖတ္ျပီး-

အေစာင့္ေတြ လည္းမထားေတာ့တဲ့အခ်ိန္-

ကုလားျပည္က မင္းက၀င္တိုက္ခဲ့တဲ့ အတြက္-

ရွဳံးနိမ့္ခဲ့ရတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္-

ပုဂံ ရာဇ၀င္မွာ ကုလားက်မင္းလို႔ ဆိုပါတယ္-

အဲဒီ ဘုရားထဲမွာ ေသဆံုးသြားတဲ့ မိဖုရားပံု ရုပ္တုရွိပါတယ္-

ေနာက္ ထူးဆန္းတာေတာ့ ဘုရားရဲ႕ အထဲပတ္လမ္းထဲမွာ-

ေမာင္းမ ေလွ်ာက္လမ္းဆိုတာရွိေနတာ-

ဘယ္လိုစိတ္ကူးနဲ႔မ်ား-

ဘုရားထဲမွာ ေပါက္ေပါက္ရွာရွာလို႔ ေတြးမိပါတယ္-

ဘုရင္ဟာ မိဖုရားေတြမ်ားလြန္းလို႔ မိဖုရားေခါင္ၾကီးတင္ဖို႔ကို-

အဲဒီနည္းနဲ႔ ေရြးခဲ့တာလို႔ ေျပာပါတယ္-

ပတ္လမ္းအျမင့္ အေပၚမွာ-

(၁)ေတာင္ေလာက္လမ္းကို -

တစ္ဖက္က ဘာမွမရွိပဲ-

တစ္ဖက္က နံရံ-

နံရံကိုမွ- လက္ကိုင္လို႔ ရရံု (၁)လံေလာက္အကြာမွာ (၁)ေပါက္-

ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ ေအာင္ျမင္တယ္လို႔ ေတာ့မသိခဲ့ရပါဘူး-

အဲဒီဘုရင္ဟာလည္း အဲဒီဘုရားထဲမွာ ေသဆံုးနိဂံုးခ်ဳပ္ခဲ့ပါတယ္-

Sunday, September 28, 2008

ေျပာျပခ်င္တဲ့ ပုဂံ ခရီး(၂၀၀၈-မတ္လ)

ျမန္မာမွန္ရင္ ပုဂံေရာက္ဖူးရမယ္လို႔ ခဏခဏ ေျပာဖူးေပမဲ့

၂၀၀၈ ေရာက္မွပဲ ပုဂံကို ေရာက္ခဲ့ပါတယ္-

ညီထြဋ္တို႔ သီခ်င္းထဲမွာေရာ-

တီဗြီေတြထဲမွာေရာ ျမင္ဖူးေနတာပဲ-

ဘာထူးဆန္းတာမွတ္လို႔ လို႔ မေတြးေစခ်င္ဘူး-

တကယ္လွတယ္-

ကိုယ္ ကိုယ္တိုင္ေရာက္သြားလို႔ ရင္ခုန္ရတဲ့ အရသာ က ဘာနဲ႔မွကို မတူတာ-

အခုေရးေနရင္းကို ေနာက္ထပ္တစ္ေခါက္ထပ္သြားခ်င္မိတံုး-

သိပ္ၿပီး သေဘာက်လြန္းလို႔

လွူပ္လွူပ္ခတ္္ခတ္ ျဖစ္ေနလို႔ နင္က ပုဂံရာဇ၀င္နဲ႔ အဆက္ရွိတာျဖစ္မယ္ လို႔ေတာင္

သူငယ္ခ်င္းေတြက ေျပာၾကတယ္-

မေရာက္ေသးတဲ့ သူေတြကို တစ္ေခါက္ေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ သြားႀကည့္ေစခ်င္လို႔

ေရးျဖစ္သြားတာ-

တည္းခိုစရာလည္း စိတ္ပူစရာမလို-

သူ႔ေစ်းနဲ႔ သူ ၀န္ေဆာင္မႈ အျပည့္နဲ႔

သြားဖို႔လည္း ကိုယ္သြားခ်င္တဲ့ ပံုစံ ကိုယ့္စိတ္ႀကိဳက္စီစဥ္ရံုပဲ-

တစ္ခုထည့္စီစဥ္ေစခ်င္တာက

သြားတဲ့အခါ ရွင္းျပနိုင္တဲ့ သူတစ္ေယာက္ပါရင္ ပိုအဆင္ေျပတယ္ဆိုတာကိုပါပဲ-

စိတ္၀င္စားစရာ သမိုင္းေႀကာင္းေတြက ပုဂံရာဇ၀င္ကို အသက္၀င္ေစသလိုပဲ-

သိပ္ကိုတန္ဖိုးရွိတဲ့ ျမန္မာ့ အႏူပညာလက္ရာေတြ-

တန္ဖိုးမသိတဲ့ သူေတြေၾကာင့္ ပ်က္စီးကုန္တာေတာ့ ႏွေျမာစရာပါပဲ-

၂၀၀၈ ရဲ႕ ပထမဆံုးခရီးစဥ္က ေရႊစက္ေတာ္-မင္းဘူး-စကၠတဲ-မေကြး-ေညာင္ဦး-ပုဂံ-

အဲဒီ ခရီးစဥ္ထဲကမွ ပုဂံ အေၾကာင္း-

Saturday, September 20, 2008

18-9-2008

ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္-

က်မရဲ႕ Blog ေလးကို ပစ္ထားမိသလိုမ်ိဳးျဖစ္ခဲ့လို႔-

တကယ္ေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး-

အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေန႔တိုင္းအတူမရွိႏိုင္ရံုနဲ႔

ေ၀းေနၾကတယ္လို႔ ေျပာလို႔မွမရတာေနာ္-

ကိုယ့္ သားသမီး ကို မခ်စ္တဲ့ မိခင္ရယ္လို႔ ေလာကမွာမရွိဘူးမဟုတ္လား-

က်မ Blog ဟာ က်မရဲ႕ ကေလးပါပဲ-

က်မရဲ႕ ေမတၱာေတြနဲ႔ အျမဲေႏြးေထြးေနမဲ့ ကေလးေလးကို

ဘယ္လိုအေၾကာင္းနဲ႔မွမနာက်င္ေစခ်င္ခဲ့ဘူး-

က်မ ၀မ္းနည္းေနတာလဲလည္း မသိေစခ်င္-

စိတ္ဓာတ္ေတြ ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနလည္း မျမင္ေစခ်င္ဘူး-

အျမဲတမ္း တက္တက္ၾကႊၾကႊနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနတတ္တဲ့-

ပံုရိပ္ေတြပဲ ခ်န္ထားခဲ့ခ်င္တာေလ-

အခု-

အားလံုးပံုမွန္ျဖစ္ေအာင္ စိတ္ကိုဆင္ျခင္ ျပင္ဆင္ျပီးသြားျပီ-

သူမ်ားကို တစ္ခုခုေပးခ်င္ရင္ -

ကိုယ့္မွာ အရင္ ရွိေအာင္ၾကိဳးစားရမယ္မဟုတ္လား-

က်မေလ-

ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းက-

လူေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ တစ္ခုခု လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိခဲ့တာ-

ဖတ္ခဲ့ဖူးတဲ့ စာတစ္ပုဒ္ပါ။

သေဘာက်မိတာမို႔ မွ်ေ၀တာပါ။

ဆန္းလြင္--------------သစၥာဥာဏ္ပြင့္ဒႆန

ယံုၾကည္အားကိုးစြာ

မက္ေမာတြယ္တာခဲ့ရေသာ အရာတို႔သည္

ေဖာက္ျပန္ျခင္း အမူအရာကို

ရဲတင္းစြာ ေၾကျငာ၍

တြယ္တာသူအား ရက္စက္ျခင္းျဖင့္

ဣေျႏၵ မဲ့စြာ

အခ်ည္းနွီး တန္ဖိုးမဲ့ကို ျပဳလ်က္

ေက်ာခိုင္းႀကကုန္၏။

------------------------------

လွည့္စားျခင္း ပါေစကာမူလည္း

ၾကည္ႏူးျခင္း ရင္မွာ ျဖစ္ရေသာအခါ

ထို လွည့္စားတတ္ေသာ အရာမ်ားကို

အျပစ္တင္လိုေသာ ဆႏၵ မရွိၾကေသာ

ဤ ေလာက အလယ္္၀ယ္

စိတ္ကို ဆင္းရဲျခင္းမွ လြတ္ေျမာက္ေစေသာ

ဘ၀ကို ေမာပန္းျခင္းမွ ေျပေပ်ာက္ေစေသာ

ပတ္၀န္းက်င္၏ ၾကမ္းတမ္းျခင္းကို

ေမ့ေလ်ာ့ျခင္းျဖင့္ မ်က္ကြယ္ျပဳေပးေသာ

စိမ္းလန္းေသာ အိပ္မက္တြင္ ယစ္မူးေစေသာ

ရႊင္လန္းျခင္းကို ေပးကမ္းတတ္ေသာ

အေတြ႔အၾကံဳ မွန္သမွ်ကို

လွည့္စားေနမွန္း သိလ်က္

လူတို႔ ႏွစ္ျခိဳက္ ေက်နပ္ၾကပါသည္။

အမွတ္တရ

· အမွတ္တရ

· ေခတၱခဏ ဆံုေတြ႔ၾက၍

အတူတကြ ရွိၾကခ်ိန္တြင္

ေပ်ာ္ရႊင္စုစည္း

လႈပ္ရွားဖူးသည္

အမွတ္တရမ်ားစြာ ရတနာ။

· ခြဲခ်ိန္တန္လို႔ ျပန္ရေတာ့လည္း

မခ်ိႏွလံုး ဟန္ေဆာင္ျပံဳးနဲ႔

လြမ္းေမာေ၀သီ

ႏူက္ဆက္ဖူးသည္

အမွတ္တရမ်ားစြာ ေ၀ဒနာ။

· ဘ၀တစ္ေကြ႕ ခဏေတြ႕လည္း

ျပန္လည္ဆံုဆည္း

ရင္းႏွီးေပ်ာ္ရႊင္

ၾကည္ႏူးခ်င္သည္

ဆႏၵမ်ားစြာ မေရရာ။ ။

(၁၉၉၅ ခုႏွစ္ ေမဂ်ာေမာင္ႏွမ သူငယ္ခ်င္းအားလံုးအတြက္)

Friday, July 18, 2008

၁၁-၇-၂၀၀၈

တစ္ျခားလူေတြ ဘယ္လိုပတ္၀န္းက်င္မွာ က်င္လည္ေနၾကလဲေတာ့ မသိဘူး-

က်မ ကေတာ့ --

ေဆးလိပ္နံ႔ေတြ ကို မနက္မိုးလင္းကတည္းက-

ရႈရတဲ့ ရံုးတစ္ခုမွာ ေရာက္ေနတာ သိပ္ကိုကံဆိုးတယ္လို႔ ခံစားရတယ္-

လူ တစ္ေယာက္နဲ႔ တစ္ေယာက္ နည္းနည္းေလာက္ ယဥ္ေက်းမႈထားေပးႏိူင္ရင္ေကာင္းမွာ-

ေဆးလိပ္နံ႔ေတြဟာ ေသာက္တဲ့သူထက္ ေဘးမွာရွိေနတဲ့သူကို ပိုျပီးအေႏွာင္႔အယွက္ျဖစ္ေစသလို

က်န္းမာေရးကို ထိခိုက္ေစတယ္မဟုတ္လား-

ေဆးလိပ္နံ႔ေတြ မရွိတဲ့ ေနရာမွာပဲ အလုပ္လုပ္ခ်င္ေပမဲ့-

ေရွာင္လို႔မရႏိုင္တဲ့ အေျခအေနမ်ိဳး-

သိပ္မုန္းဖို႔ ေကာင္းတာပဲ-

လံုး၀မေသာက္ရလို႔ မေျပာပါဘူး-

ေသာက္ခ်င္ရင္ လြတ္လြတ္ကင္းကင္းသြားေသာက္ၿပီး သိတတ္မႈရွိေစခ်င္တာ-

ေျပာတဲ့သူကိုေတာင္ အျပစ္ဖို႔ခ်င္ေသးတာ-

ေဆးလိပ္ေသာက္တဲ့ အင္အားက သိပ္မ်ားေနတာကိုး-

အမွန္တကယ္ဆို-

သူတို႔ဘာသာသူတို႔ ႀကိဳက္လို႔ပဲေသာက္ေသာက္ က်န္းမာေရးအတြက္

မေကာင္းမွန္းသိရဲ႕နဲ႔ အသိေခါက္ခက္အ၀င္နက္ဆိုတာမ်ိဳးမို႔ပဲေသာက္ေသာက္

ေဘးပတ္၀န္းက်င္ကိုအေႏွာင္႔အယွက္ျဖစ္ေစတယ္ဆိုတာေတာ႔နားလည္ဖို႔ေကာင္းတယ္

က်မစိတ္တိုမိတာတာလားေတာ႔မသိဘူးေလ

သူတို႔ကိုအဲဒါနားလည္ေစခ်င္တာပါပဲ

ဒီ Blog ကို၀င္ၾကည္႔ျဖစ္တဲ႔မိတ္ေဆြအားလံုးကို
မနက္ျဖန္ ၀ါဆိုလျပည္႔ေန႔ဆိုေတာ႔ ဥပုသ္ေစာင္႔ၾကဖို႔
ေမတၱာရပ္ခံခ်င္တာပါပဲ
၀ါတြင္းရဲ႕ လျပည္႔၊လကြယ္ေန႔ေတြမွာဆို
သာသနာကိုေစာင္႔ေရွာက္ၾကတဲ႔ နတ္မင္းႀကီးေလးပါးထဲက
တစ္ပါးကိုယ္တိုင္ ဒီေလာကႀကီးမွာ ဘယ္လိုလူေတြ
သီလေဆာက္တည္ၾကတယ္ဆိုတာ ေစာင္႔ၾကည္႔တယ္လို႔
ဆရာေတာ္တစ္ပါးမိန္႔ဖူးတာကိုၾကားဖူးပါတယ္
အဲဒီလိုသာသနာေတာ္ေစာင္႔နတ္မင္းႀကီးရဲ႕
မွတ္တမ္းမွာ ပါေစလိုလို႔ေတာ႔အဓိကမဟုတ္ပါဘူး
၀ါဆိုလျပည္႔ေန႔လို
က်မတို႔ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြအတြက္ ေန႔ထူးေန႔ျမတ္တစ္ခုမွာ
ကိုယ္စီကိုယ္စီ မိမိတို႔ရဲ႕ေစာင္႔ထိန္းျခင္းသီလကို
စင္ၾကယ္စြာေဆာက္တည္ထိန္းသိမ္းၾကည္႔ေစခ်င္မိတာပါ
တစ္ျဖည္းျဖည္း လူ႔သက္တမ္းတိုေတာင္းလာတဲ႔ဒီေခတ္ထဲမွာ
ေကာင္းမွဳေတြကိုပဲစုေဆာင္းမိေစခ်င္တဲ႔ေစတနာမ်ိဳးပါ
ဘယ္သူတရားပ်က္ပ်က္ ကိုယ္မပ်က္ဖို႔က အဓိကပဲလို႔ထင္ပါတယ္
ၿပီးေတာ႔ ဒီေခတ္မွာ မိဘနဲ႔သားသမီးေတာင္
ဘာသာေရးအေမြလက္ဆင္႔ကမ္းမွဳေလ်ာ႔ရဲလာၿပီး
အဲဒါဟာလည္း ၀မ္းနည္းစရာတစ္ခုလို႔ထင္မိပါတယ္
အဆံုးမရွိေသာဆင္းရဲျခင္းေတြျပည္႔ႏွက္ေနတဲ႔
သံသရာရဲ႕လြတ္ေျမာက္ရာလြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ
အလြန္ျမင္႔ျမတ္တဲ႔ ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး
ေလ႔လာလိုသူေတြက သူတို႔နဲ႔ေရျခားေျမျခားျဖစ္တဲ႔
ျမန္မာႏိူင္ငံအထိလာေရာက္ကာအခ်ိန္ေတြေပးရင္း
ႏွိဳက္ႏွိဳက္ခၽြတ္ခၽြတ္ေလ႔လာၿပီးအရယူေနရခ်ိန္မွာ
ကိုယ္နဲ႔လက္တကမ္းမွာပဲရွိေနၿပီး မိရိုးဖလာလည္းလက္ခံထားၿပီးသား
က်မတို႔အေနနဲ႔ အမွန္တကယ္ျမင္႔ျမတ္တဲ႔
လြတ္ေျမာက္ေၾကာင္းတရားေတာ္ကို
နီးရက္နဲ႔ေ၀းေနသလိုျဖစ္ေနၾကမယ္ဆိုရင္
လူျဖစ္ရကိ်ဳးမနပ္ဘူးလို႔ေတာင္ဆန္းစစ္ရမွာျဖစ္ပါတယ္
သံသရာကေနလြတ္ေျမာက္တဲ႔အထိ
ျမင္႔ျမတ္တဲ႔အက်င္႔ကိုမရႏိူင္ေသးရင္ေတာင္
ေန႔စဥ္က်င္လည္ေနရတဲ႔ဘ၀ထဲမွာၾကံဳေတြ႔ေနရမယ္႔
အခက္အခဲေတြ၊ျပႆနာေတြ၊အမ်ိဳးမိ်ဳးေသာစိတ္ဖိစီးမွဳေတြ
အဲဒါမ်ိဳးေတြကိုပူေလာင္ရမယ္႔ကိစၥမဟုတ္သလို လက္ခံႏိူင္လာဖို႔
ေအးခ်မ္းစြာလည္းေက်ာ္လႊားႏိူင္ဖို႔
ကိုယ္စီလိုအပ္တဲ႔ေတြးအေခၚစြမ္းအားတစ္ခုေတာ႔
က်မတို႔ရဲ႕ဗုဒၶဘာသာတရားေတာ္ကေနရယူႏိူင္ပါတယ္
အဲဒါကိုမွ်ေ၀ခ်င္တာပါ
အားလံုးရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕စြာျဖင္႔ မိမိကိုယ္ကိုရြက္ေဆာင္ႏိူင္ၾကပါေစ
(၀ါဆိုလျပည္႔မေရာက္ခင္တစ္ရက္အလို အဖိတ္ေန႔မွာ Post တင္ခ်င္တာေပမယ္႔
အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင္႔ ဒီေန႔ 18/7/08 မွာမွတင္ျဖစ္ခဲ႔တာပါ)
18/7/08 11:05am

Sunday, July 13, 2008

ေက်းဇူးတင္စကားေျပာခ်င္တာပါ-

က်မ ငယ္ငယ္က မက္ခဲ့တဲ့အိပ္မက္ေလး တစ္ခု

အခုေတာ့

တကယ္ျဖစ္လာလို႔ေပါ့-

က်မကို ၀ိုင္းျပီးကူညီခဲ့တဲ့

အစစ အရာရာ ပံ့ပိုးေပးၾကတဲ့

ဦးေဇယ်ာေအး နဲ႔ ဦးေက်ာ္သူရ ကိုပါ-

(ခြင့္ျပဳခ်က္ မေတာင္းရေသးပဲ နာမည္ေတြ ေရးမိတာကိုေတာ့ ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္တာပါပဲ-)

Blog တစ္ခုလုပ္တာ ဘာခဲယဥ္းလို႔လဲ လို႔ေတာ့ မေတြးေစခ်င္ပါဘူး-

က်မ မွာ Blog တစ္ခုလုပ္ခ်င္တဲ့ စိတ္တစ္ခုကလြဲျပီး ဘာမွ မရွိတဲ့အေျခအေနမ်ိဳးပါ-

INTERNET သံုးတယ္ဆိုတာ က်မအတြက္ အမ်ားၾကီးကို စြန္႔စားရတာလို႔ ေျပာရင္

ရယ္စရာ လို႔ မထင္ပါနဲ႔ -

ထားပါေတာ့ေလ-

အခု-

က်မ လုပ္ခ်င္တာေလး လုပ္ခြင့္ရလို႔ ေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတယ္လို႔-

ထင္မိတာပါပဲ-

က်မ Blog ထဲ လာတဲ့သူေတြကိုလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ေစခ်င္တာ

ရင္ထဲက တကယ့္ ဆႏၵပါ-

ေန႔တိုင္း စာေရးဖို႔ ၾကိဳးစားမယ္ေလ-

အားလံုး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ဆံုႏိူင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္တယ္ေနာ္-

၉-၇-၂၀၀၈

Wednesday, June 25, 2008

တရား

တစ္ေနကြယ္ ေသနယ္သို႕တစ္ခါကူး

ေမ့ေလ်ာ့ကာ ေသဘူးထင္ပါနဲ႔

ေနကြယ္တာအႀကိမ္မ်ားရင္ျဖင့္

ေသနယ္ရြာ တစ္ႀကိမ္သြားပါလိမ့္

တားမရဘူး။

တားမရဘူး။

တားမရဘူး။

ေပါက ၠံေရႊျပည္

+ လွပသန္႔ေန

ေပါကၠံျပည္။

+ ေႏြးေထြးလွေပ

ေပါကၠံျပည္။

+ ေပ်ာ္ရႊင္မေလ

ေပါကၠံျပည္။

+ ဂုဏ္ေရာင္ထြန္းေလ

ေပါကၠံျပည္။

+ ေကာင္းျခင္းစံုေန

ေပါကၠံျပည္။

+ ၿငိမ္းခ်မ္းစိုေျပ(ျပည္)

ေပါကၠံျပည္။

+ သာစြဌာေန

ေပါကၠံျပည္။

+ ဂုဏ္သင္းရနံ႔

ထံုသင္းပ်ံ႕လ်က္

ၿမိဳ႕သစ္ေပါကၠံ

ေရာက္ရွိျပန္လွစ္

ငါတို႔ေခတ္တြင္

ထို႔ထက္သာေမာ

၀ေျပာေထြေထြ

ေကာင္းက်ိဳးေဆြႏွင့္

ေမြခံဆက္ေလ

ေပါကၠံေျမ။

Tuesday, February 19, 2008

ခ်ိန္ခါဆည္းဆာ

  • ေတာ္ၾကာခုိေရာင္၊ ေတာ္ၾကာ ညိဳေမွာင္။
  • ေတာ္ၾကာ ၀ါစိမ္း၊ ေတာ္ၾကာ ျပရွိန္း။
  • ေတာ္ၾကာ နီလာေသြး၊ ေတာ္ၾကာ ကတၱီပါေျပး။
  • ေတာ္ၾကာ ပုလဲေရာင္ဆမ္း၊ ေတာ္ၾကားမဲေမွာင္သန္း။

  • ျဖန္႔မုိးကာဆီး ၊ေကာင္ကင္ထီးတြင္

ေလလည္းမၿငိမ္၊ တိမ္မၿငိမ္ဘဲ

ေနမွိန္ညခ်မ္း၊ေရာင္စံုလႊမ္းကာ

ပရမ္းပတာ၊ ပံုရိပ္ျဖာၿပီး

ဆည္းဆာသရုပ္၊ အျမင္ရႈတ္

ကသုတ္ကရက္ပါတကား။

  • ပင္လယ္ျပာျပာ ၊ မုိးျပာျပာႏွင္႔

သာယာခ်မ္းေျမ႔၊ ရႈမ၀သည္႔

အလွတည္ၿငိမ္၊ ဆည္းဆာခ်ိန္တြင္

ရႊင္ၾကည္ႏွစ္လုိ ၊ငံ့လင္႔ႀကိဳ --------------------------------