18-9-2008
ခြင့္လႊတ္ေစခ်င္ပါတယ္-
က်မရဲ႕ Blog ေလးကို ပစ္ထားမိသလိုမ်ိဳးျဖစ္ခဲ့လို႔-
တကယ္ေတာ့ အဲဒီလိုမ်ိဳး မဟုတ္ခဲ့ပါဘူး-
အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ ေန႔တိုင္းအတူမရွိႏိုင္ရံုနဲ႔
ေ၀းေနၾကတယ္လို႔ ေျပာလို႔မွမရတာေနာ္-
ကိုယ့္ သားသမီး ကို မခ်စ္တဲ့ မိခင္ရယ္လို႔ ေလာကမွာမရွိဘူးမဟုတ္လား-
က်မ Blog ဟာ က်မရဲ႕ ကေလးပါပဲ-
က်မရဲ႕ ေမတၱာေတြနဲ႔ အျမဲေႏြးေထြးေနမဲ့ ကေလးေလးကို
ဘယ္လိုအေၾကာင္းနဲ႔မွမနာက်င္ေစခ်င္ခဲ့ဘူး-
က်မ ၀မ္းနည္းေနတာလဲလည္း မသိေစခ်င္-
စိတ္ဓာတ္ေတြ ဖရိုဖရဲျဖစ္ေနလည္း မျမင္ေစခ်င္ဘူး-
အျမဲတမ္း တက္တက္ၾကႊၾကႊနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေနတတ္တဲ့-
ပံုရိပ္ေတြပဲ ခ်န္ထားခဲ့ခ်င္တာေလ-
အခု-
အားလံုးပံုမွန္ျဖစ္ေအာင္ စိတ္ကိုဆင္ျခင္ ျပင္ဆင္ျပီးသြားျပီ-
သူမ်ားကို တစ္ခုခုေပးခ်င္ရင္ -
ကိုယ့္မွာ အရင္ ရွိေအာင္ၾကိဳးစားရမယ္မဟုတ္လား-
က်မေလ-
ဟိုးငယ္ငယ္ေလးကတည္းက-
လူေတြကို စိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ တစ္ခုခု လုပ္ေပးခ်င္တဲ့ ဆႏၵရွိခဲ့တာ-
1 comments:
ပပ၀တီေလးေရ..........
အလည္သေဘာမ်ဳိးထက္စာရင္ ၀င္ေရာက္ေလ့လာသြားတာပါ။ နာက်င္မွဳျဖစ္တုိင္း ဘယ္သူ႕ကိုမွ အျပစ္မေျပာဘဲ ကိုယ္လုပ္စရာရွိတာ ကိုယ္လုပ္တာ အေကာင္းဆုံးပါပဲ။
Post a Comment